Het atelier is in de afgelopen tijd voor 2 dagen afgehuurd geweest door Kunstenares Annemarie Krauth en haar partner voor het maken van een bijzonder wolkunstwerk voor een tentoonstelling in Maastricht. Ze hebben gebruikt gemaakt van de viltmachine en de elektrische kaardmolen. De grassprieten zijn voor een deel gemaakt van de wol van onze Drents Heideschapen en van eigen wol die ze hadden meegenomen. Gezien de grootte van het kunstwerk werd niet op de tafel gewerkt maar op de werkvloer die daar ook geschikt voor is. Haar partner heeft alle wol gekaard van licht naar donker en Annemarie kon direct het kaardvlies in patroon leggen en zo in 3 sessies het kunstwerk realiseren. Voor mijzelf betekende het ondersteuning en technische adviezen geven. 

Na 2 intensieve dagen was het een bijzonder mooi eindresultaat! Van Inspiratie naar Realisatie!

Hieronder verteld Annemarie waar haar inspiratie vandaan is gekomen en foto's van de realisatie:

Het idee voor het maken van de grassprieten ontstond vanuit een herinnering. Een herinnering waarbij ik me als klein meisje verstopte in het hoge gras, op de boerderij van mijn opa en oma. Mijn opa en oma hadden een oude boerderij, waar ik als klein meisje rond raasde over het erf. Mijn opa had een groot stuk land wat hij gebruikte om te hooien voor zijn eigen paarden. Hierdoor was het gras in de voorjaar/begin zomer altijd heel hoog in het weiland langs de boerderij. En als klein meisje vond ik het fantastisch om tussen de grassprieten te gaan zitten. En de wereld van dichtbij te bewonderen. Het was mijn eigen bubbel, een veilige plek om te ontdekken en te bevragen wat ik om me heen zag. Het is een ode aan me klein en veilig voelen, omringt door de grassprieten. Doordat de grassprieten bijna 2,50 hoog zijn, krijg je het gevoel van klein voelen en geborgenheid zelfs als je er naast staat. Door het gebruik van alleen de natuurlijke tinten van het schaap, vallen je ogen bij nadere inspectie op alle kleine details en kleurverschillen. Het is ook een mooie cyclus om natuurlijke schapenwol te gebruiken omdat het schaap zichzelf voedt met diezelfde grassprieten die ze nu weergeven.
De tentoonstelling was in het oude douanehuis in Maastricht, net op de grens van het Belgische Kanne. Het werk stond in 'de zachte kamer', een woonkamer gevuld samen met andere wollen werken. In de hoek van de woonkamer, langs de tv, stonden deze grote grassprieten tentoongesteld. De grassprieten gaf de ruimte een gevoel van comfort en zachtheid. Mensen waren zeer onder de indruk van de scala van het werk. De hoogte van de 3 grassprieten werd dan ook sterk beaamt. Het publiek stapte graag naar voren om het werk van dichterbij te bekijken, het leek mensen uit te nodigen om te benaderen. De hoogte van het plafond sloot prachtig aan bij het werk. Het 4 meter hoge plafond gaf de grassprieten de ruimte om te ademen. Net zoals een grasspriet onder de heldere lucht.

Het proces van zorgvuldig en creatief uitleggen... 

 

Daarna met water en zeep de wol natmaken en dan de viltmachine in...

 

en zie het resultaat...